Erling Haaland do të jetë qendërsulmuesi i ri i Manchester Cityt nga vera e ardhshme. Kërkesa e Guardiolës për numrin e madh 9, e manifestuar menjëherë pas lamtumirës së Agueros, u pranua pasi fitoi një ankand që Mino Raiola kishte ngritur në 12 muajt e fundit, ashtu siç vetëm ai dinte të bënte.

Dhe që ata që punojnë me të, pas vdekjes së tij, e kanë përcaktuar në detajet e fundit. Ankandi kishte nisur verën e kaluar dhe të gjithë e dinin se do të mbaronte vetëm në vitin 2022, me pagesën e klauzolës prej 75 milionë euro që ishte një hap themelor për transferimin e tij, në janar 2020, te Borussia Dortmund.

Edhe atje: dy vjet e gjysmë më parë në Haaland ishte edhe Juve, por BVB ishte e preferuar. Për kampionatin dhe sepse nuk kishte konkurrencë nga Higuain i cili – në atë kohë – dukej se e kishte zbritur Haaland në stol.

Dhe pastaj sepse Dortmundi konsiderohej hapi i ndërmjetëm para atij në një futboll të madh botëror, me një rrogë nga më të mirët në botë ose pothuajse. Raiola e kishte lexuar mirë dhe para vdekjes e vendosi klientin e tij në skuadrën që më shumë se kushdo tjetër do t’i garantojë atij fitore, paraqitje dhe para.

Cili prokuror në futbollin e sotëm është i suksesshëm në operacione të tilla? Kush e ka sot personalitetin në atë botë që të kritikojë hapur një trajner si Guardiola dhe pastaj ta mbyllë me të – sepse është zgjidhja më e mirë për klientin e tij – një marrëveshje me vlerë qindra milionë euro?

Vështirë të thuhet, ndoshta asnjë. Gjithashtu për shkak se sot prokurorët janë gjithnjë e më shumë ndërmjetës, ata punojnë edhe për klubet por edhe për klientët e tyre. Në të vërtetë, shpesh më shumë për klubet sesa për klientët e tyre…